بنوشند و بعد آنها را به جايگاه اصليشان باز مىگردانند ، اما تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد . همانگونه كه قبلا نيز اشاره كرديم نه ترسيم نعمتهاى بهشتى آن چنان كه هست در اين دنيا براى ما ممكن است و نه عذابهاى دوزخيان . تنها شبحى از دور با عباراتى كوتاه از آن در ذهن ما ترسيم مىشود ( پروردگارا ما را در پناه لطفت از اين عذابها محفوظ دار ) . در آخرين آيات مورد بحث قرآن دليل اصلى گرفتارى دوزخيان را در چنگال اين مجازاتهاى دردناك در دو جمله كوتاه و پرمعنى بيان مىكند ، و مىگويد : « آنها پدران خود را گمراه يافتند » ( * ( إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آباءَهُمْ ضالِّينَ ) * ) . « اما با اين حال با سرعت و بىاختيار به دنبال آنها مىدوند » ( * ( فَهُمْ عَلى آثارِهِمْ يُهْرَعُونَ ) * ) . جالب اينكه در اينجا « يهرعون » به صورت « صيغه مجهول » از ماده « اهراع » كه به معنى با سرعت دويدن است آمده ، اشاره به اينكه چنان دل و دين بر تقليد نياكان باخته‌اند كه گويى آنها را به سرعت و بىاختيار به دنبالشان مىدوانند گويى از خود اراده اى ندارند و اين اشاره به نهايت تعصب و شيفتگى آنها به خرافات نياكان است .